Interview με τους Bandage

bandage 2

 

Βρισκόμαστε κάπου στα τέλη Σεπτέμβρη όταν μας έρχεται η είδηση ότι Satelights, 10 to Go, Bandage και Wish Upon a Star θα ενώσουν τις δυνάμεις τους επί σκηνής για ένα και μόνο live. Να η ευκαιρία μας σκεφτήκαμε και έτσι, κατηφορίσαμε προς την Αθήνα για να πάρουμε και εμείς μία γεύση από αυτό το ταιριαστό line up.

Καιρό τώρα ακούγαμε διάφορα για το τι εστί Bandage, αλλά τίποτα δεν μαρτυρούσε αρκετά σωστά την πραγματική δύναμη αυτής της μπάντας.Το πάθος, η ένταση και η ζωντάνια που βγάζουν επί σκηνής σε κάθε τους ερμηνεία σε παρασέρνουν -ακόμα κι αν δε θες- στους ρυθμούς των τραγουδιών τους.

Γι αυτό λοιπόν σκεφτήκαμε πως αξίζει να μάθετε και εσείς γι αυτούς και για τη μουσική τους, μέχρι να τους πετύχετε σε κάποια σκηνή, σε κάποια πόλη και να μπορέσετε να ζήσετε και εσείς ό,τι και εμείς.

Πάμε λοιπόν;!

-Για αρχή ίσως η πιο κλασσική ερώτηση που μπορεί να σας κάνει κανείς. Από πότε υπάρχετε ως μπάντα και πώς πρόεκυψε το όνομά σας;

-Γεια Γωγώ και Κική ! Ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον πρώτα και κύρια και καλή τύχη στην εκπομπή.
Υπάρχουμε ενεργά ως μπάντα από το 2010. Τότε ήμασταν τρίο και δύο χρόνια αργότερα γίναμε τέσσερις με την προσθήκη δεύτερης κιθάρας, πρώτα του Γιώργου και εν τέλει του Νίκου, φτάνοντας έτσι στην σημερινή μας μορφή. Είμαστε φαν των Descendents, μίας αμερικάνικης pop punk μπάντας και οι ίδιοι είχαν την συνήθεια να δημιουργούν λέξεις με δεύτερο συνθετικό το age (ηλικία), όπως Bikeage, Myage, Tonyage κλπ, οπότε για μας προέκυψε το Band – Age, δύο λέξεις, μπάντα και ηλικία, τις οποίες συνδυάσαμε και δημιουργήθηκε το όνομα της μπάντας.

– Το κοινό της punk στην Ελλάδα είναι περιορισμένο και οι εκπρόσωποί τους συσσωρεύονται κυρίως στις μεγάλες πόλεις. Θεωρείτε ότι αυτό οφείλεται γιατί δεν υπάρχει η απαιτούμενη ζήτηση για live εμφανίσεις από το κοινό της επαρχίας ή είναι επιλογή των μπαντών; Πώς μπορεί να σταματήσει να διαιωνίζεται κάτι τέτοιο;

-Ξεκινάω ανάποδα. Δύσκολα θα σταματήσει να διαιωνίζεται η συσσώρευση μπαντών στα μεγάλα αστικά κέντρα. Και πάλι βέβαια μη φανταστείτε κανένα μεγάλο αριθμό. Είναι τρομερά δύσκολο να φτιάξεις μία μπάντα, αφού είναι σπάνιο να συντονίζονται τρία, τέσσερα ή και παραπάνω άτομα, κυρίως σε ο,τι αφορά στο τι θέλουν να παίξουν και άρα το γούστο τους. Αν εξαιρέσεις το μέταλ, στην Ελλάδα δεν υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για άλλου τύπου σκληρό ήχο και αυτό μεταφράζεται σε ακόμα μικρότερο ποσοστό ανθρώπων που θα μπουν στην διαδικασία να παίξουν τέτοια μουσική, ακόμα και ατομικά. Αν και δύσκολο, είναι σίγουρα ευκολότερο να βρεις ανθρώπους ώστε να φτιάξεις μία πανκ μπάντα σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπου από κάθε άποψη οι πιθανότητες αυξάνονται, όποια λύση και αν ψάχνεις.
Αφού δεν υπάρχει κοινό γενικώς, το ποσοστό είναι ακόμα μικρότερο στις επαρχιακές πόλεις και άρα γίνονται και λιγότερες συναυλίες, αφού επιπλέον δεν υπάρχουν και ενδιαφερόμενοι διοργανωτές. Ο μόνος μάλλον τρόπος να βελτιωθεί αυτό είναι να βρουν νέα παιδιά κίνητρο να παίξουν μουσική. Το ίντερνετ βοηθάει, αλλά αν δεν το ζεις μπροστά σου δεν αρκεί, οπότε αν κάποιες μπάντες ελληνικές κάνουν λάιβ και στην επαρχία και δίνουν τροφή σε ένα σχετικά αυξανόμενο ρεύμα, σιγά σιγά θα ακολουθήσει και ο κόσμος και εν τέλει αναπόφευκτα κάποιοι θα κινητοποιηθούν να παίξουν μουσική και προσωπικά. Βέβαια μιλάμε για πολύ «σιγά σιγά» στην Ελλάδα, αφού το πράγμα δύσκολα κινείται ακόμα και σε πόλεις με εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια πληθυσμό. Είναι άλλα τα μουσικά γούστα γενικώς και δεν αλλάζει αυτό.

-Με ποιο άλλο τρόπο πέραν των live θεωρείτε ότι μπορεί να διαφημιστεί η δουλειά σας; Ποια η άποψή σας για το ραδιόφωνο ως μέσο αναπαραγωγής;

-Βοηθάνε πολύ τα βίντεο, αφού πλέον, ιντερνετικά, περισσότερο κινούνται αυτά. Γενικώς οποιαδήποτε προώθηση πέραν των ζωντανών εμφανίσεων γίνεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω ίντερνετ είτε μέσω μουσικών σάιτ, μέσω blog, κλπ. Ωστόσο, η ζωντανή εμφάνιση παραμένει μακράν η καλύτερη μορφή «διαφήμισης». Η πανκ μουσική ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής για τα ραδιόφωνα και η αλήθεια είναι ότι αυτό μάλλον οφείλεται στην έλλειψη κοινού που θα ανταποκρινόταν σε τέτοια ακούσματα. Από την άλλη έστω και μικρή ανταπόκριση είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη, σε σχέση δε με το ιντερνετικό ραδιόφωνο που έχει μία πιο εναλλακτική αισθητική και μάλλον κυρίως νεανικό κοινό, φαίνεται πως μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερη απήχηση.

-Το σημερινό ραδιόφωνο δίνει ευκαιρίες σε νέους σαν εσάς;

-Έως τώρα ήμασταν τυχεροί και κάποιοι παραγωγοί ιντερνετικών ραδιοφωνικών εκπομπών – φίλοι μας μάς έχουν φιλοξενήσει στις εκπομπές τους, ενώ αρκετές είναι και οι νεανικές μπάντες που είχαν την ίδια ευκαιρία. Γενικότερα τώρα το ραδιόφωνο δεν νομίζω ότι μας έχει προτιμήσει, αφού απέχουμε ως στυλ μουσικής από το τι «κυκλοφορεί» στις ραδιοσυχνότητες. Ποτέ δεν ξέρεις όμως…

– Θεωρείτε ότι αυτό που έχετε πετύχει ως τώρα οφείλεται στην αγάπη σας για την punk & τη μουσική γενικότερα και τι σημαίνει αυτό που ζείτε για τον καθένα από εσάς ξεχωριστά;

-Νομίζω ότι όταν μπαίνεις στην διαδικασία να ασχοληθείς με μία μπάντα σχετικά ενεργά η συνεχής κίνηση ή και εξέλιξη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν το ευχαριστιέσαι. Προβλήματα συναντάς άπειρα, αλλά όσο κάνεις βήματα που εσύ θεωρείς ότι είναι προς τα μπροστά η κατάσταση είναι πάνω απ’ όλα θετική σε προσωπικό και στο επίπεδο της μπάντας. Δεν νομίζω ότι κανένας από μας περίμενε ότι θα έχουν συμβεί τόσα όμορφα πράγματα τα τελευταία 5 χρόνια, έστω και αν ρεαλιστικά ή αντικειμενικά δεν φαντάζουν και κάτι τρομερό ενδεχομένως. Αν μέσα σε όλη αυτήν την όποια πορεία δεν πέρναγε κάποιος ή όλοι μας καλά και δεν μας άρεσε η μουσική που παίζουμε, κάποια στιγμή θα σταματούσε και να προχωράει η μπάντα. Οπότε κινητήριος μοχλός σίγουρα είναι η αγάπη μας για την μουσική, αλλά και τα όσα, προσωπικά μιλώντας, πολύ θετικά ζεις και συναντάς στην πορεία. Ανθρώπους, μπάντες, μουσική, μέρη, εμπειρίες σε κάθε επίπεδο. Δεν είναι φυσικά όλα ρόδινα, αλλά, όσο τετριμμένο και αν ακούγεται, ο καθένας μας ξεφεύγει μέσω της μπάντας εντελώς από την όποια ρουτίνα του και ζει κάτι σίγουρα ιδιαίτερο.

-Ξέρουμε ότι έχετε κάνει πολλά χιλιόμετρα οδικώς για να παίξετε σε μια συναυλία. Γιατί εκεί; Ποια είναι η διαφορά με το Ελληνικό σανίδι;

-Τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν κάποιες μπάντες από την Ελλάδα να περιοδεύουν στο εξωτερικό, κυρίως στην Ευρώπη. Επί της ουσίας για να συμβεί κάτι τέτοιο θέλει πολύ περισσότερη οργάνωση και σίγουρα περισσότερο διαθέσιμο χρόνο και χρήματα σε πρώτη φάση. Αν μπαίνεις στην διαδικασία να παίξεις έξω από την πόλη σου γιατί να μην το κάνεις και έξω από την χώρα σου ? Γνωρίζεις καινούργιο και σε πολλά πράγματα διαφορετικό κόσμο, βλέπεις καινούργια και πανέμορφα κυρίως μέρη και επειδή τα συνεχόμενα λάιβ σε βάζουν σε ένα άλλο τριπάκι, ζεις και από αυτήν την άποψη μία εντελώς ιδιαίτερη εμπειρία, ενώ σίγουρα κάνει καλό και στην ίδια την μπάντα. Για μένα μεγάλες διαφορές δεν υπάρχουν. Κόσμος που γουστάρει τα λάιβ και λογικά δεν σε ξέρει ή σε ξέρει ελάχιστα έρχεται και κει, το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Μια διαφορά, και μόνο ορισμένες φορές, είναι το ότι τα λάιβ ακόμα και σε μικρό επίπεδο είναι πολύ καλύτερα οργανωμένα σε πόλεις του εξωτερικού, αφού είναι πολύ περισσότερο εξοικειωμένος ο όποιος διοργανωτής με την συχνή επίσκεψη μικρών μπαντών και ξέρει καλά τι πρέπει να λειτουργήσει και με ποιο τρόπο, κάτι που εδώ, ακόμη και αν υπάρχει η καλύτερη δυνατή διάθεση είναι λιγότερο αυτονόητο. Επίσης σε ορισμένα μέρη για τον ίδιο λόγο είναι περισσότερο εξοικειωμένο και το κοινό με τον πανκ ροκ ήχο και έτσι σε σύγκριση με την Ελλάδα είναι καλύτερη και η ανταπόκριση. Αναλόγως με την περίπτωση πάντα.

-Αν σας πρότεινε μια δισκογραφική εταιρία επιτόπου να μείνετε εκεί για ηχογράφηση δίσκου και περιοδεία, πώς θα το αντιμετωπίζατε;

-Αν υπήρχε δυνατότητα διαθέσιμου χρόνου θα ήταν σούπερ. Δύσκολο να συμβεί δυστυχώς. Συνήθως, ακόμη και αν πρόκειται να συμβεί κάτι αντίστοιχο, οργανώνεται πολύ νωρίτερα ή για αργότερα από την επί τόπου συνάντηση.

 

bandage

-Έχετε να μας διηγηθείτε κάποια ιστορία από κάποιο live σας που θα σας μείνει αξέχαστο;

-Υπάρχουν κάμποσα λάιβ με ευτράπελα από παρευρισκόμενους ή μπάντες, πολύ καλές και κάποιες κακές στιγμές. Τελευταία μού έχει μείνει στο μυαλό ένα λάιβ που έγινε τον Ιούνιο στο Graz της Αυστρίας. Οι Despite Everything από την Αθήνα βρίσκονται στα 2/3 του μηνιαίου ευρωπαϊκού τους τουρ και μαζί τους καλεσμένοι είναι οι 10togo (Λάρισα) και εμείς. Για τους Λαρισαίους είναι το τελευταίο λάιβ της δικής τους συμμετοχής στην περιοδεία των DE, ενώ για μας είναι το δεύτερο και γίνεται σε έναν ιδιωτικό χώρο σχετικά μικρό, αλλά ιδανικό. Είναι γεμάτο κόσμο και όλοι μας έχουμε την καλύτερη διάθεση τόσο κατά την διάρκεια, όσο και μετά το λάιβ. Το πάρτυ κρατάει μέχρι το πρωί, είμαστε σχεδόν όλοι χάλια, έχει προηγηθεί διαγωνισμός break dance ο,τι να ναι, γενικώς είναι για μένα ο ορισμός της καλοπέρασης από κάθε άποψη και βλέπεις χαμόγελα παντού. Τώρα από άποψη ευτράπελου λίγες μέρες μετά είμαστε στη Σερβία σε μία μικρή πόλη και στο λάιβ βρίσκεται μια καθηγήτρια σχολείου τύφλα και εκτός τόπου και χρόνου και δεν μπαίνω σε ιδιαίτερες λεπτομέρειες. Αξέχαστο…

-Πώς είδατε το live της Παρασκευής; Ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας;

-Καμία μπάντα από εμάς δεν είχε μπει στην διαδικασία να κάνει κάτι σε έναν σχετικά μεγάλο χώρο, όπως είναι το ΑΝ και είπαμε με τους Wish upon a Star να «ενώσουμε τις δυνάμεις μας» και ο,τι βγει. Μαζί με δύο μπάντες φίλων, τους 10togo και τους Αθηναίους Satelights, ολοκληρώθηκε το σκηνικό και άρχισαν τα άγχη. Είμαστε όλοι τελικά πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα και πολύ χαρούμενοι με τον κόσμο που ήρθε και στήριξε την μικρή μας κατάσταση από νωρίς και μέχρι το τέλος και είναι κρίμα που κάτι που περιμένεις αρκετά τελειώνει μέσα σε λίγες ώρες, αλλά σίγουρα άξιζε 100% τον κόπο.

– Αυτήν τη στιγμή σε τι φάση σας πετυχαίνουμε; Έχουμε να περιμένουμε κάτι από εσάς στο άμεσο ή έμμεσο μέλλον;

-Ο πρώτος μας full length δίσκος βγήκε πριν από 8 μήνες και έχουμε κάποιες μικρές ιδέες για να τον προωθήσουμε λίγο ακόμα, είμαστε σε διαδικασία σύνθεσης νέων κομματιών για νέα κυκλοφορία, ενώ θα κοιτάξουμε να κάνουμε και κάποια λαιβ στην επαρχία προς το τέλος και τις αρχές του επόμενου έτους. Θέλουμε να ξαναπάμε εξωτερικό και λογικά από την άνοιξη κάτι θα καταφέρουμε, αυτή τη φορά για τα πιο βόρεια της Ευρώπης.

Ευχαριστούμε και πάλι για την φιλοξενία και ευχόμαστε και μεις με την σειρά μας ο,τι καλύτερο σε σας !

Εμείς σας ευχαριστούμε Bandage και ελπίζουμε κάποια στιγμή στο μέλλον – γιατί όχι και στο άμεσο – να σας συναντήσουμε και πάλι, αυτή τη φορά σε μία σκηνή των Ιωαννίνων.

 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Bandage :
www.bandage.gr

 

Επιμέλεια συνέντευξης : Γεωργία Καμίδου και Κική Παπαδαμιανού, εκπομπή “Whiskey & the Rain”
Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο των Bandage

Leave a Reply