Arcade fire – Everything Now

Τέσσερα χρόνια μετά το αμφιλεγόμενο και συνάμα μαγικό ‘’Reflector’’, ο Ιούλιος βρίσκει τους Arcade fire να κυκλοφορούν τον πέμπτο τους δίσκο ‘’Everything Now’’ και εμάς κάπου σε μία παραλία να βάζουμε τα ακουστικά μας ανυπομονώντας να ακούσουμε τη νέα δουλειά του Win Butler και της παρέας του. Πρόκειται για ένα άλμπουμ που ταιριάζει πλήρως με την εποχή κυκλοφορίας του και έκανε ακόμα και τους πιο διστακτικούς να παρασυρθούν στους ανέμελους ήχους των Καναδών indie rockers.

Οι Arcade Fire, δίχως να σταματούν να εκπλήσσουν και να προσφέρουν φρέσκια μουσική, έφεραν στην επιφάνεια ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα άλμπουμ της χρονιάς . Το ‘’Everything Now’’ φαίνεται να επιβεβαιώνει τη μεγάλη προσοχή που έχει δοθεί στο συγκρότημα τα τελευταία χρόνια , κερδίζοντας με την κάθε τους δουλειά όλο και περισσότερους οπαδούς. Η συνεργασία της μπάντας με τον Thomas Bangalter (του ενός εκ των δύο Daft punk) στην παραγωγή του δίσκου έκανε το dance rock στοιχείο ακόμα πιο εμφανές, σε σημείο που ο δίσκος ακροβατεί ανάμεσα σε δύο διαφορετικά, αλλά αρμονικά δεμένα, μουσικά ακούσματα. Το αποτέλεσμα δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από εντυπωσιακό. Ο Win Butler, βεβαίως, δύσκολα μπορεί να κατηγορηθεί για στασιμότητα ή έλλειψη οίστρου, μιας και ο δίσκος στο σύνολο του αποτελεί πηγή νέων μουσικών ιδεών. Με την άρτια απόδοση της μουσικής και τους άκρως προσεγμένους ήχους, πετυχαίνει να μας μεταφέρει απευθείας στον μουσικό κόσμο που εξ’αρχής επεδίωκε, χωρίς εντυπωσιασμούς αλλά με απλές μελωδίες, ικανές να μας πείσουν για την αστείρευτη ποιότητα της μπάντας.

Όλα αυτά που ανέλυσα πιο πάνω γίνονται αισθητά με το άκουσμα του πρώτου κιόλας τραγουδιού, ομώνυμου του δίσκου. Το ‘’Everything Now’’ , έχοντας κυκλοφορήσει ως πρώτο single, δηλώνει την επιθυμία του δημιουργού για χορό και την ανάγκη του να αποκτήσει τα πάντα εδώ και τώρα. Συνοδευόμενο, μάλιστα, από ένα video clip σε μια απομακρυσμένη και έρημη περιοχή, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να χορέψεις κι εσύ ο ίδιος. Μετά από αυτό το δυναμικό ξεκίνημα, και έχοντας πάρει μια μικρή γεύση για το τι θα ακολουθήσει , σειρά έχει το ‘’Signs of Life’’, το οποίο διατηρεί τη χορευτική ορμή και ακολουθεί πιστά το ύφος που ο Will Butler ήθελε να προσδώσει σ΄ αυτή τη νέα του δουλειά. Όσον αφορά το ‘’Creature Comfort’’, μπορώ άνετα να μιλάω για το καλύτερο τραγούδι της χρονιάς σίγουρα και ένα από τα καλύτερα των τελευταίων ετών. Ο indie ήχος συνοδευόμενος με τις synthpop πινελιές και τις αξιοθαύμαστες δεύτερες φωνές επιβεβαιώνουν το μεγαλείο του εν λόγω συγκροτήματος. Σειρά έχουν τα κομμάτια ‘’Peter Pan’’ και ‘’Chemistry’’ που διατηρούν αρκετά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα των Arcade Fire. Πρόκειται όμως για κομμάτια που δύσκολα μπορούν να πείσουν το κοινό, ενώ φαίνεται πως και η ίδια η μπάντα αδικεί τον εαυτό της. Με τα μικρής διάρκειας ‘’Infinite Content’’ ολοκληρώνεται η μικρή κοιλιά του δίσκου, η οποία αποτέλεσε το σημείο που εύκολα μπορεί να προσφερθεί για κακές κριτικές.

Στο ‘’Electric Blue’’ τα ηνία έχει η Regine Chassagne, η οποία με την ιδιαίτερη ψιλή φωνή της κάνει αίσθηση και δημιουργεί μία από τις πιο αγαπημένες συνθέσεις. Με το ‘’Good God Damn’’ η κοιλιά έχει παρέλθει και η έμπνευση κάνει την επανεμφάνιση της, ενώ στο ‘’Put Your Money on Me’’, που θυμίζει Tame Impala, o Win Butler δείχνει να αποδεσμεύεται απ’ ό,τι στα προηγούμενα τραγούδια τον κρατούσε αλυσοδεμένο. Το υποτονικό κλείσιμο του δίσκου με το ‘’We Don’t Deserve Love’’ μπορεί να σου αφήνει μία πικρία αλλά αποδεικνύει, για άλλη μία φορά, το τεράστιο μέγεθος των Arcade Fire και τα περίπλοκα μουσικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο ‘’Everything Now’’.

Συμπερασματικά, o δίσκος περνάει από διάφορες διακυμάνσεις, αλλά η προσεκτική ακρόαση και η εμβάθυνση στον δίσκο μπορεί να σε οδηγήσει σε δυσδιάκριτα στοιχεία, που ένα στείρο άκουσμα δεν μπορεί να τα αναδείξει. Σε καμία περίπτωση, δεν είναι ο δίσκος τον οποίο θα μνημονεύουμε, και σίγουρα δεν μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε ως την καλύτερη δουλειά των Arcade fire. Σίγουρα όμως μπορούμε να μιλάμε για μία από τις πιο ευχάριστες και δημιουργικές στιγμές της χρονιάς. Η μαγεία του δίσκου είναι δεδομένη. Αυτό που πρέπει να αναζητηθεί είναι η διαχρονικότητα του.

http://https://www.youtube.com/watch?v=zC30BYR3CUk

Επιμέλεια κειμένου : Σπύρος Αλεξανδρής

Leave a Reply