Deafheaven – Ordinary Corrupt Human Love

 

Φέτος το καλοκαίρι οι Deafheaven από το San Francisco κυκλοφόρησαν τον τέταρτο ολοκληρωμένο δίσκο τους υπό τον αινιγματικό τίτλο Ordinary Corrupt Human Love. Προς μεγάλη έκπληξη -ή και απογοήτευση- των οπαδών η νέα κυκλοφορία των Deafheaven αποτελεί μία καμπή στην ιστορία της μπάντας, η οποία έχοντας πάρει συνειδητά πιο indie μονοπάτια αφήνει τις σχέσεις της με την metal μουσική να είναι αμφίβολλες.

Γενικά το Ordinary Corrupt Human Love κινείται προς ένα πλήθος διαφορετικών και αντιθετικών κατευθύνσεων αλλά παρόλα αυτά καταφέρνει να δέσει όμορφα όλα τα στοιχεία που το απαρτίζουν. Κομμάτια όπως το ”Honeycomb” και το ”Glint” θυμίζουν τις post-black metal ρίζες της μπάντας, αντίθετα στα ”You Without End” και ”Near” γνωρίζουμε μία καινούργια πλευρά των Deafheaven με το metal στοιχείο να υποχωρεί σχεδόν ολοκληρωτικά και να δίνει την θέση του σε post-rock και shoegaze ήχους. Μάλιστα το ”Near” είναι μία ξεκαθάρη αναφορά στους Slowdive. Φυσικά και αξίζει να αναφερθεί η συμμετοχή της Chelsea Wolfe στο ”Night People”, το οποίo παρά την συνεισφορά της υπέροχης Chelsea αμφιβάλλω κατά πόσο αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά σημεία του άλμπουμ.

Αν υπάρχει ένα στοιχειώδες χαρακτηριστικό του δίσκου αυτό είναι η πολυμορφία, χωρίς όμως να λείπει μία σταθερή κατεύθυνση. Αντ’ αυτού οι Deafheaven εμφανίζονται πλήρως συνειδητοποιημένοι και πιο ώριμοι από ποτέ έχοντας πλέον πάρει την απόφαση ότι αποτελούν μία indie μπάντα υπό το καμουφλάζ των screams, των blastbeats και άλλων ”black metal” χαρακτηριστικών. Οι ταχύτητες των προηγούμενων δίσκων έχουνε πέσει αισθητά δίνοντας την θέση τους σε πιο ζεστά και μελωδικά ηχοτοπία ενώ για πρώτη φορά ακούμε την καθαρή φωνή του George Clark. Βέβαια θα μπορούσε κανείς να πει ότι σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους οι Deafheaven δεν καταφέρνουνε να δημιουργήσουνε συνθέσεις που να αντέχουν σε βάθος χρόνου, πράγμα απόλυτα δικαιολογημένο καθώς η μπάντα τώρα αρχίζει να βρίσκει τον εαυτό της και χρειάζεται περισσότερο καιρό για να τελειοποιήσει αυτό που δημιούργησε.

 

Κανένα κομμάτι του δίσκου δεν είναι απογοητευτικό, όμως λίγα είναι και τα πραγματικά αξιομνημόνευτα (”Honeycomb”, ”Glint”). Οι Deafheaven κάνανε ένα μεγάλο βήμα στο να βρούνε τον ήχο τους και το Ordinary Corrupt Human Love αποτελεί έναν μεταβατικό δίσκο. Με δυσκολία θα μπορούσα να συστήσω αυτό το άλμπουμ τόσο στους οπαδούς της metal μουσικής όσο και στους φίλους της post-rock και της shoegaze, αντ’ αυτού το τελευταίο πόνημα των Deafheaven απευθύνεται μονάχα σε όσους επιθυμούν να ακούσουν κάτι εντελώς καινούργιο, αν και ακατέργαστο. Η μπάντα έκανε επιτέλους το αναμενόμενο άλμα και σίγουρα καλύτερες δουλειές θα ακολουθήσουν. Παρότι πρωτοπόροι εξ αρχής οι Deafheaven για πρώτη φορά με αυτό το άλμπουμ εφηύρανε ένα δικό τους καλούπι, το οποίο σίγουρα τους ταιριάζει περισσότερο.

 

https://youtu.be/QU8g0XNyHRw

 

Επιμέλεια Κειμένου: Χρήστος Αβραμίδης

Leave a Reply