Category: home

home, interviews

Interview με τους Social Waste

Οι Social Waste είναι ένα χιπ χοπ συγκρότημα απο την Κρήτη που ξεχωρίζει στην ελληνική σκηνή καθώς συνδυάζει τον ξεχωριστό κοινωνικοπολιτικό τους στίχο με τους παραδοσιακούς ήχους και τα όργανα της Μεσογείου, ενώ δεν λείπουνContinue reading

home, interviews, Uncategorized

Interview με τους Playground Circus

Μίλησαμε με τους Playground Circus που με μία σύντομη περιγραφή μπορούμε να σας πούμε ότι είναι μία μπάντα ενεργή μόλις δύο χρόνια, με φόντα όμως για μεγάλη εξέλιξη και διάρκεια στο χώρο της μουσικής. Έχουν αλλάξειContinue reading

home, interviews

Interview με τους OTHERKIN

      Τέσσερις Ιρλανδοί αποφάσισαν να κάνουν μια μπάντα και να μας ξεσηκώσουν, όπως μόνο αυτοί ξέρουν!  Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να κάνουμε αυτή την συνέντευξη! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν!  Ας ξεκινήσουμεContinue reading

home, interviews

Interview με τον Ιωάννη Γουδέλη

  Οι δρόμοι του Λος Άντζελες μυρίζουν Ελλάδα με τις μουσικές του Ιωάννη Γουδέλη! Τον συναντήσαμε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Κέρκυρα, και είχαμε την τιμή να μας μιλήσει για την δουλειά του! -Μεγαλώνοντας στο νησίContinue reading


  • "22-00" Chez Nitouche
    (Nitouche)

  • "20-22" Να FUNKY κότες
    (Artemis & Kon/na)

  • "20-22" O κουκλος με τρελενη
    (Kouklos & Eleni)

  • "20-22" tunes by Sophie&Angie
    (Sophie & Angie)

  • "21-23" Let the record play
    (Spyros)

Raspoprotaseis February 2017

Louis Draper
Untitled, prior to 1973

Raspoprotaseis January 2017

This Tokyo Night
Brendan Ó Sé Photography

Raspoprotaseis Demember 2016

Raspoprotaseis November 2016

Interview με τους Social Waste

maxresdefault (1)

Οι Social Waste είναι ένα χιπ χοπ συγκρότημα απο την Κρήτη που ξεχωρίζει στην ελληνική σκηνή καθώς συνδυάζει τον ξεχωριστό κοινωνικοπολιτικό τους στίχο με τους παραδοσιακούς ήχους και τα όργανα της Μεσογείου, ενώ δεν λείπουν οι λογοτεχνικές και ποιητικές επιρροές στο στίχο τους. Εμείς ήρθαμε σε επαφή μαζί τους και μας μίλησαν για τη μουσική τους όπως επίσης και για την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα και όχι μόνο.

 Πώς βρεθήκατε όλοι μαζί και ξεκινήσατε τη δημιουργία του συγκροτήματος;
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ήμασταν 2 παρέες – συγκροτήματα από διαφορετικές γειτονιές στο Ηράκλειο (Θέρισσο και Πατέλες) και ένας κοινός γνωστός μας έφερε σε επαφή. Αμέσως γίναμε μια παρέα και με συνοπτικές διαδικασίες γίναμε ένα συγκρότημα. Μέσα σε ένα μήνα είχαμε την πρώτη μας συναυλία. Είμασταν ενεργοί για αρκετά χρόνια.. Από το 2007 εως και το 2011 κάναμε κάτι σαν διάλειμα για διάφορους λόγους και το 2012 με την είσοδο του Χρήστου ξαναπήραμε μπρός και συνεχίζουμε..
ME-MIA-PEIRATIKI-GALERA
Τι ήταν αυτό που σας ώθησε ώστε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο είδος;
Μάλλον ο στίχος. Η αμεσότητά του. Και ο δυναμισμός της ερμηνείας. Επίσης το γεγονός ότι είχε μια θεματολογία «ανοιχτή», που δεν ήταν «φτιασιδωμέμη» και λογοκριμένη, και ουσιαστικά μιλούσε «την ίδια γλώσσα» που μιλούσαμε στην καθημερινότητά μας.

Κρίνοντας από το στιχουργικό σας περιεχομένο γίνεται έντονα αντιληπτό το στίγμα του Νίκου Καββαδία αλλά και η έννοια του ταξιδιού. Πείτε μας δυο λόγια για αυτό.
Υπάρχει έντονα ο Καββαδίας στα τραγούδια μας, δε γίνεται να το κρύψουμε και δεν το θέλουμε κιόλας. Σχεδόν σε κάθε τραγούδι, όλο και κάπου ξετρυπώνει μια λέξη ή μια φράση που είναι του Κόλια. Δεν υπάρχει όμως μόνο ο εξωτικός, ταξιδιωτικός, Καββαδίας. Υπάρχει τώρα που το σκέφτομαι και ο πολιτικός (διαβάστε το βιβλίο του Φιλιππου Φιλίππου σχετικά). Ακόμα και αυτά που δεν αναφέρονται από τον ίδιο τον Καββαδία, αλλά στα οποία αναφερόμαστε εμείς σε σχέση πάντα με την πολιτική τους διάσταση. Η Κοτσαμπάμπα για παράδειγμα… ο Καββαδίας δεν πήγε ποτέ στη Βολιβία, αφού… δεν έχει θάλασσα η χώρα αυτή. Ίσως κάπου να παίζουμε το ίδιο παιχνίδι με τις λέξεις όμως! Και φυσικά εκείνος το παιζε καλύτερα!!!!
Στα τραγούδια σας κάνετε συχνά λόγο για ιστορικές μορφές που ασκούν επιρροή μέχρι και σήμερα ( Άρης Βελουχιώτης, Ναζίμ Χικμέτ, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα κ.α.).Υπάρχουν τέτοιες προσωπικότητες σήμερα;
Φυσικά και υπάρχουν! Όχι ο …Τσίπρας όμως που είχανε πιστέψει πολλοί πρόσφατα! Άνθρωποι και συλλογικότητες που πραγματικά έχουν έργο να δείξουν αυτόνομο, αυτοργανωμένο και συλλογικό. Όχι παραμυθάκια της χαλιμάς και ρητορείες. Ο Sup για παράδειγμα και οι Ζαπατίστας (ή καλύτερα Σαπατίστας όπως προφέρεται στο Μεξικό), τα καντόνια στη Ροσάβα επίσης –αν και σε αυτό το θέμα εγώ προσωπικά (Λεωνίδας) είμαι ακόμα λίγο επιφυλακτικός γιατί υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης και επίσης γιατί δεν έχω και μεγάλη εμπιστοσύνη στον Οτσαλάν ο οποίος ασκούσε πάντα τεράστια επιρροή στα Κουρδικά ζητήματα και όχι πάντα με δημοκρατικό τρόπο, αλλά στους ανθρώπους της βάσης ναι!
social-waste-inexarchia.gr-8
Έχετε δηλώσει ότι είστε ένα αμιγώς πολιτικό συγκρότημα με στρατευμένο στίχο και μουσική. Ποιος θεωρείται οτι είναι ο ρόλος της τέχνης στη σημερινή κοινωνία;

Ποιος είναι ή ποιος θα θέλαμε να είναι;
Γιατί συνήθως είναι ο ρόλος του χειροκροτητή και του «διασκεδαστή» της εξουσίας αλλά και των μαζών. Ενώ θα έπρεπε να είναι αφυπνιστικός. Δηλαδή πως γίνεται ρε παιδιά όλη τη δεκαετία του ενενήντα, και το 2000, οι έλληνες καλλιτέχνες να μη βλέπανε τη σηψαιμία της ελληνικής κοινωνίας και να ασχολούνται απόκλειστικά με τα ..ερωτικά της (τους); Και τώρα ξαφνικά, μερικοί που τότε δε βλέπανε, είδανε.. κάνουν και τραγουδάκια με θεματολογία «κρίση»; Υποκριτικό δεν είναι αυτό λίγο;

 Έχει περάσει λίγος καιρός από το τρομοκρατικό χτύπημα των Βρυξελλών και μερικοί μηνες από το αντίστοιχο του Παρισιού, ενώ παράλληλα στη Μέση Ανατολή τα ανάλογα χτυπήματα είναι συνεχόμενα. Πού πιστεύετε ότι μπορεί να οδηγήσει αυτό; Μπορεί να μπεί ένα τέλος;
Αν δε μπει ένα τέλος στις αιτίες που γεννούν αυτό το μίσος όχι. Δηλαδή, χωρίς τέλος στον πόλεμο στη Συρία, χωρίς την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών φτωχών χωρών από πλούσιες και δυνατές χώρες ή εταιρίες, χωρίς το σταματημό του πολιτικού παιχνιδιού που γίνεται στην πλάτη των φτωχών ανθρώπων, χωρίς την ανατροπή αυτού του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος που έχει καταδικάσει με μαθηματική ακρίβεια σε αφανισμό τον πλανήτη ολόκληρο και τους πόρους του, πώς να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος; Δεν είναι όλα μια χαρά ξέρεις. Ούτε σε περιόδους ειρηνικές είναι μια χαρά.

 Ένα μείζον ζήτημα πού ταλανίζει την Ελλάδα αυτή τη περίοδο, πέρα από την κρίση, είναι το Προσφυγικό. Ποιά πιστεύετε ως ιδανική λύση πάνω σε αυτο;
Δεν είναι μόνο ελληνικό το ζήτημα όπως ξέρετε. Εντάξει, η ελληνική κοινωνία έχει αντιδράσει αρκετά θετικά και έχει δείξει αλληλεγγύη με εξαίρεση κάποιους με φασίζουσες νοοτροπίες που ευτυχώς δεν είναι πλειοψηφία. Η λύση για μας είναι η εξής όσο ουτοπική και αν φαντάζει:Να πέσουν τα σύνορα και να πάει ο κάθε άνθρωπος εκεί που επιθυμεί ελεύθερα.
IMG_2844-960x576
Μιλάτε συχνά για ουτοπία, μέσα από τα μάτια σας πώς θα ήταν μια ουτοπική κοινωνία; Ποια μέσα πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να φτάσουμε πιο κοντά σε αυτήν;
Για μας, όπως και για πολλούς άλλους ανθρώπους, είναι μια αταξική κοινωνία, χωρίς κράτη και σύνορα, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ελεύθερη και με σεβασμό στους ανθρώπους και το περιβάλλον τους. Και τα μέσα με τα οποία θα φτάσουμε σε αυτήν κάπως έτσι θα πρέπει να είναι όμως. Συλλογικά, αυτοοργανωμένα, μη εξουσιαστικά, οριζόντια, μη ιεραρχικά, και αμεσοδημοκρατικά. Και φυσικά συμμετοχικά, αλλιώς θα ερθουμε πάλι στα ίδια με μαθηματική ακρίβεια! Μη μας ρωτήσεις όμως για «συνταγές και βήματα». Δεν υπάρχουν! Θα πρέπει να τα φτιάξουμε περπατώντας!
social wasteΑυτοί ήταν οι Social Waste, ένα συγκρότημα με άποψη και ξεκάθαρο πολιτικά, που μέσα από τη μουσική τους μας ταξιδεύουν στου κόσμου τα λιμάνια…

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Social Waste:
Site:Social Waste
Facebook:Social Waste (Official)

Επιμέλεια συνέντευξης: Ελένη Παππά, εκπομπή “Ο Κούκλος με ΤρΕλένη”

Πηγή φωτογραφικού υλικού: Social Waste

Interview με τους Playground Circus

Μίλησαμε με τους Playground Circus που με μία σύντομη περιγραφή μπορούμε να σας πούμε ότι είναι μία μπάντα ενεργή μόλις δύο χρόνια, με φόντα όμως για μεγάλη εξέλιξη και διάρκεια στο χώρο της μουσικής. Έχουν αλλάξει πλέον έδρα  και οι μουσικές τους μπορούν και ταξιδεύουν και πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας. Είναι μία μπάντα που βρίσκεται μέσα στις καρδιές μας, και φυσικά στα αυτιά μας, καιρό τώρα, και αν δεν έτυχε ακόμα να τους ακούσετε εσείς, τώρα είναι η ευκαιρία. Όμως πολλά είπαμε γι αυτούς, καιρός να μιλήσουν και οι ίδιοι και εμείς απλά να τους απολαύσουμε! Για πάμε !!

 

– Μπορεί να ακουστεί βαρετό, αλλά γι αυτούς που θέλουν να σας γνωρίσουν καλύτερα είναι βασικό. Μοιραστείτε μαζί μας λοιπόν την ιστορία της μπάντας σας. Πώς ξεκινήσατε, πού οδηγηθήκατε και πού βλέπετε να οδεύει όλο αυτό που ζείτε; 

– Η μπάντα πηγαίνει πίσω στο 2005 όταν ο τραγουδιστής μας ο Γιάννης ήρθε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη από την Κομοτηνή όπου σπούδαζε. Τότε μπήκε σε μία μπάντα που ονομαζόταν Funky Monkey, ανάμεσα στις αγαπημένες τους διασκευές όπου έπαιζαν άρχισαν να χωράνε και κάποια δικά τους κομμάτια και κάπως έτσι άρχισαν να γράφουν την δική τους ιστορία στα μουσικά δρώμενα της πόλης. Όταν το κομμάτι Funky Monkey έκλεισε τον κύκλο του και ήρθε η ώρα να τελειώσει, ξεκίνησε το κομμάτι Playground Circus, γνωριζόμασταν όλοι μεταξύ μας από κάποιο live που είχαμε παίξει μαζί στο παρελθόν ή από κάποιο bar που συχνάζαμε όποτε πήραμε την απόφαση να ενώσουμε τις πένες μας. Αρχίσαμε με μια βάση από κομμάτια που δεν πρόλαβαν να παιχτούν με Funky Monkey και συνεχίσαμε να γράφουμε νέα. Που οδηγηθήκαμε δεν ξέρουμε ακόμα να σου πούμε γιατί ακόμα οδηγούμαστε. Είναι ακόμα πολύ νωρίς για εμάς σαν μπάντα αφού στην ουσία σαν Playground Circus μετράμε μόλις δύο χρόνια και όλοι θέλουμε να φτάσουμε την μπάντα όσο πιο μακριά γίνεται, οπότε ελπίζουμε να οδεύουμε προς μια πολυετή καριέρα στην μουσική

– Τί είναι αυτό που σας συνδέει μεταξύ σας και ποιες οι μουσικές σας επιρροές; Έχετε κάποια σταθερά κοινά ακούσματα ή τυχαίνει κάποιος από εσάς να “παρεκκλίνει” λίγο και να φέρνει κάτι δικό του στην μπάντα; 

– Μας συνδέει η μουσική, η αγάπη μας για αυτό που κάνουμε και όπως αναφέραμε και πιο πάνω η πολυετή φίλια μας που ξεπερνάει τα δύο χρόνια της μπάντας. Ειλικρινά όμως, δεν θα μπορούσαμε να έχουμε περισσότερες μουσικές διαφορές ακόμα και να προσπαθούσαμε. Ο EL (lead κιθαρίστας) ακούει από black metal μέχρι Madonna (παιδί μεγαλωμένο μέσα σε ραδιοφωνικό σταθμό πραγματικά ακούει τα πάντα), ο Seinvis (περήφανος μπασίστας και δεύτερος τραγουδιστής) είναι ο μεγαλύτερος χιπστεράς των Βαλκανίων και κατά βάση σε 8 στις 10 πρόβες θα αρχίσει να τραγουδάει Iron Maiden στο άσχετο, ο Jimbo είναι ο master beat maker τις μπάντας ή αλλιώς drummer, όποτε η μουσική που ακούει πρέπει να έχει groove ασχέτως από ποιό είδος προέρχεται και ο Γιάννης (ρυθμικός κιθαρίστας και τραγουδιστής) είναι παιδί του punk rock revival των 90’s που στην πορεία ανακάλυψε το metal και χάρηκε. Μέσα σε όλον αυτό τον συρφετό ακουσμάτων η κοινή βάση είναι το punk rock/pop punk όποτε προς τα εκεί κινείται και η μπάντα, είναι αναπόφευκτο παρ’ όλα αυτά να μην φέρει ο καθένας και τα υπόλοιπα ακούσματά του στην μπάντα και είναι και αυτό που θέλουμε να γίνεται στην ουσία, πιστεύουμε ότι από όσες περισσότερες πλευρές προσεγγίζουμε τη μουσική μας, τόσο πιο ενδιαφέρον θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Όταν έρχεται η ώρα να γράψουμε ένα νέο κομμάτι ή να προσφέρει ο καθένας τις ιδέες του, η διαδικασία είναι ομαλή και δημοκρατική: εμείς προτείνουμε και ο Γιάννης μας λέει να σκάσουμε και παίζουμε τα δικά του.

– Πριν από ένα χρόνο και κάτι, σας έγινε η πρόταση από τους BarbWireDollsνα ανεβείτε στη σκηνή του θρυλικού «Whisky A Go Gο» στη SunsetBoulevardτης California.Μία ευκαιρία που πολλοί θα ήθελαν και πολλοί μπορεί να ζήλεψαν. Πώς νιώσατε όταν έγινε αυτό; Πώς το βλέπετε σήμερα; Kαι τι μπορείτε να πείτε πώς έχετε κερδίσει ύστερα από αυτήν την εμπειρία που βιώσατε;

– Η εμπειρία στην California είναι ό,τι καλύτερο έχουμε ζήσει με την μπάντα μέχρι στιγμής. Η αλήθεια είναι ότι όταν συμβαίνει δεν πολυκαταλαβαίνεις τι γίνεται, απλά ζεις την στιγμή και ελπίζεις να μην τελειώσει ποτέ. Όταν τελείωσε κάναμε τον απολογισμό και είδαμε ότι δεν μπορούμε να φανταστούμε τους εαυτούς μας να κάνουμε κάτι άλλο πέραν από αυτό. Χαιρόμαστε για τις εμπειρίες που αποκομίσαμε και παίρνουμε δύναμη για τις επόμενες που θα έρθουν. Κερδίσαμε μια πολύ καλή εμπειρία και γνώσεις για το τι χρειάζεται μια μπάντα για να πετύχει. Μέχρι εκείνη την στιγμή απλά φανταζόμασταν πως θα μπορούσε να είναι ένα ιστορικό venue όπως το Whisky A Go Go ή πως μπορεί να είναι τα πράγματα στην αντίπερα όχθη που τόσα χρόνια ονειρευόμασταν να δούμε. Τώρα απλά είμαστε ένα βηματάκι πιο κόντα σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε.


– Ύστερα από αυτό, επιστρέψατε για ένα διάστημα στα πάτρια εδάφη, αλλά σύντομα σας είδαμε να αλλάζετε έδρα και να δοκιμάζετε τους εατούς σας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μία απόφαση που υποθέτουμε ότι δεν πάρθηκε μέσα σε μία νύχτα και όμως παρά τις δυσκολίες που μπορεί να είχε, το τολμήσατε. Πόσο εύκολο/δύσκολο είναι για κάποιο νέο να μαζέψει τα πράγματά του και να ξεκινήσει σε άλλο τόπο από το μηδέν; 

– Η απόφαση ήρθε ένα μεσημέρι που είχαμε band meeting για να καταστρώσουμε τα επόμενα σχέδια μας μετά την Αμερική. Όπως σου είπαμε, ίσως το πιο βασικό από τα πράγματα που αποκομίσαμε από το ταξίδι μας στην Αμερική ήταν η γνώση για το τι χρειάζεται μια μπάντα για να πετύχει τους στόχους της. Στην πραγματικότητα το “μυστικό” είναι πολύ πιο απλό απ’ όσο φανταζόμαστε. Είναι να μην μένεις στάσιμος, να μην φοβάσαι να βγεις από το safe zone σου και να τολμάς. Σήμερα είναι η Αγγλία, αύριο μπορεί να είναι η Γερμανία και αντιμεθαύριο να είναι κάποια άλλη χώρα. Δεν το επιλέγει η μπάντα αυτό η μουσική της την οδηγεί και τα μέλη απλά ακολουθούν και απολαμβάνουν τη διαδρομή. Στο προκείμενο το πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι αυτό να το κάνει κάποιος εξαρτάται πιστεύουμε από τον άνθρωπο. Σίγουρα κάθε αρχή και δύσκολη όπως λέει και η παροιμία, άλλα το ότι φεύγεις σαν μπάντα σου εξασφαλίζει κατά κάποιον τρόπο ότι έχει ο καθένας τον άλλο να τον στηρίζει όποτε χρειάζεται. Δεν είσαι εντελώς μόνος είστε τέσσερις που νιώθετε ο ένας τον άλλο κοντά.

– Υπήρχαν πράγματα που νιώθατε ότι σας “βαραίνουν” έντονα πριν από αυτήν τη “μετακόμιση” και μετά από αυτήν, καταφέρατε να τα απομακρύνετε από τις ζωές σας;

– Σίγουρα όλοι έχουμε τους δαίμονες μας ή τις στεναχώριες μας, τα βάρη ή όπως τα ονομάζει ο καθένας. Αυτά πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν και όποιος πιστεύει ότι μπορεί να ξεφύγει από αυτά ή να κρυφτεί και όχι να τα αντιμετωπίσει απλά αυταπατάται. Δεν φύγαμε για να ξεφύγουμε από αυτά που μας βαραίνουν, φύγαμε για να δώσουμε χώρο στην μπάντα να μεγαλώσει. Από εκεί και πέρα ο καθένας μας συνεχίζει να αντιμετωπίζει αυτά που άφησε πίσω του με όποιον τρόπο θεωρεί αυτός καλύτερο.

– Πάντα είχαμε την απορία, ποια είναι η αντίδραση μιας μπάντας σε τυχόν κακόβουλα και κακόπροαίρετα σχόλια που μπορεί να γίνονται εις βάρος τους στον κόσμο του διαδικτύου; Εσείς παίρνετε θέση αν συμβεί αυτό; 

– Προσπαθούμε να αντιμετωπίζουμε τέτοια συμβάντα με ειλικρίνεια, ανοιχτό μυαλό και ωριμότητα. Παίρνουμε μια βαθιά ανάσα πριν απαντήσουμε, γράφουμε «όποιος το λέει είναι» και «καθρεφτάκι» και φτιάχνουμε ψεύτικα accounts για να τους κράζουμε από κάτω.

– Έχετε στις πλάτες σας εμπειρίες από live εντός και εκτός συνόρων. Άρα, θα έχετε παρατηρήσει και εσείς ότι υπάρχουν πολλές διαφορές, τόσο εντός συνόρων -αν σκεφτεί κανείς ότι ακόμα και από τη Θεσσαλονίκη έως την Αθήνα οι αντιδράσεις σε ένα live θα είναι διαφορετικές- όσο και στο εξωτερικό –συγκριτικά πάντα με την Ελλάδα. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό; 

– Όσον αφορά την Ελλάδα πιστεύουμε ότι αυτό οφείλεται στην επιθυμία που έχει η κάθε πόλη για να δει ένα live. Τι εννοούμε με αυτό, παρατηρούμε ότι στα δυο μεγάλα κέντρα της χώρας μας βλέπουμε περισσότερα live είτε μικρά είτε μεγάλα, ενώ σε μικρότερες επαρχιακές πόλεις τα live είναι αισθητά λιγότερα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο κόσμος στα μεγάλα κέντρα να είναι πιο απαιτητικός από μια συναυλία, ενώ στις μικρότερες πόλεις να βγαίνει και να το διασκεδάζει με την ψυχή του ανεξαρτήτως πόσο μεγάλο ή μικρό είναι ένα event.

Στο εξωτερικό είναι γενικά διαφορετική η όλη φιλοσοφία που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι ένα live. Στην Ελλάδα πηγαίνουμε να δούμε την αγαπημένη μας μπάντα ή την μπάντα του φίλου μας. Στο εξωτερικό το live (αν εξαιρέσεις τα μεγάλα live φυσικά) είναι μέρος τις βραδινής ή απογευματινής τους εξόδου. Είναι πολύ σύνηθες σε ένα bar αντί για dj να έχει μια μπάντα οπότε και ο κόσμος έχει εξοικειωθεί διαφορετικά με τους καλλιτέχνες και την όλη διαδικασία του live.

– Και τώρα κάτι για το τέλος. Πρόσφατα ακούσαμε την καινούργια σας κυκλοφορία, το κομμάτι “Confessions” (και ομολογουμένως μας άρεσε πολύ!). Μετά από αυτό όμως, τι άλλο έχουμε να περιμένουμε από εσάς; Έχετε κάτι στα σκαριά για το μέλλον;

– Πριν δύο χρόνια κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας ep “The King Is Born” και όπως είχαμε πει τότε η ιδέα ήταν να κάνουμε τρεις concept κυκλοφορίες. Η συνέχεια του “The King Is Born” θα ήταν ένα full length album με τίτλο “King For A Day” και άλλη μια κυκλοφορία σαν επίλογος με DVD και extra υλικό από ακυκλοφόρητα τραγούδια μας και footage από τα live μας με τίτλο “The King Is Dead”. Το concept αυτό μπήκε αναγκαστικά στον πάγο γιατί ο προηγούμενος χρόνος μας επιφύλασσε εκπλήξεις (ευχάριστες ευτυχώς) όπως ήταν το ταξίδι στην Αμερική και η μετάβαση μας στην Αγγλία. Έχει περίπου δύο μήνες που ξαναμπήκαμε σε μια τάξη όποτε επιστρέψαμε στο δρόμο του αρχικού μας πλάνου. Ήδη δώσαμε στο κόσμο δύο από τα τραγούδια του full length album το “The Way Back Home” και το “Confessions” τα οποία και τα δύο συνοδεύονται με video. Φλερτάρουμε πολύ με την ιδέα να συνεχίσουμε να κάνουμε και από ένα video κάθε έναν με δύο μήνες για κάθε ένα από τα 16 κομμάτια του cd. Είναι αρκετά δύσκολο εγχείρημα άλλα πότε δεν μας σταμάτησε αυτό. Ελπίζουμε να το καταφέρουμε και να το απολαύσει και ο κόσμος όλο αυτό όσο το απολαμβάνουμε και εμείς.

 

Αυτοί λοιπόν ήταν οι Playground Circus. Τους ακούσαμε, μας άρεσαν αυτά που είπαν και το μόνο που μένει να κάνουμε τώρα, είναι να περιμένουμε τα περισσότερα που έρχονται από αυτούς και τη νέα τους δουλειά!!

Και γιατί όχι.. να τους δούμε σύντομα, ξανά, on stage στην Ελλάδα.

 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Playground Circus :

http://www.playgroundcircus.com/

https://playgroundcircus.bandcamp.com/

https://www.youtube.com/user/playgroundcircusTV 

Επιμέλεια συνέντευξης : Γεωργία Καμίδου και Κική Παπαδαμιανού, εκπομπή “Whiskey & the Rain” ( https://www.facebook.com/Whiskeyandtherain.raspistation?fref=ts )

 

 

Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο των Playground Circus

Interview με τους LISBON


            Κάπου στο βροχερό Newcastle μία παρέα γράφει μουσική και μας χαρίζει όμορφους ήχους!

Είμαι πολύ χαρούμενη που βρίσκομαι στην θέση να κάνουμε αυτή την συνέντευξη! 
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με μια ερώτηση πολύ κλασική….Ποιος είχε την ιδέα των LISBON;
Η αλήθεια είναι πως ήταν ιδέα όλων μας! Ο Matty (η αλλιώς Varty) και ο Joe ήταν μέλη μιας μπάντας, όπως και ο Gaz με τον Alex. τελειώσαμε την έκτη Δημοτικού (12 ετών) και οι δύο μπάντες διαλύθηκαν αλλά όλοι θέλαμε να συνεχίσουμε να παίζουμε μουσική…Σαν καλοί φίλοι κάποια στιγμή βρεθήκαμε σε ένα δωμάτιο όπου παίξαμε για πρώτη φορά μαζί μουσική, και όσα προηγήθηκαν ήταν απλά μια ιστορία!

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στο να διαλέξετε το συγκεκριμένο όνομα για το συγκρότημά σας;
Θέλαμε πολύ να δώσουμε στο συγκρότημα το όνομα μιας πόλης και αφού ψάξαμε σε μία πολύ μεγάλη λίστα από πόλεις, ο Varty είχε την ιδέα ενός ακρώνυμου: LISBON που θα σήμαινε Life IS BON (όμορφη ζωή), και κάπως έτσι έκλεισε!

Ποιο είδος μουσικής πιστεύετε πως παίζετε και τι σας οδήγησε στην επιλογή του;
Πιστεύουμε πως το είδος μας είναι alternative pop/rock, και η αλήθεια είναι πως δεν το επιλέξαμε ακριβώς απλά πάντα είχαμε μία τάση προς το συγκεκριμένο είδος!

Alternative λοιπόν, ένα είδος πολύ ευρύ…Ποιες μπάντες/καλλιτέχνες, όμως, ήταν αυτές/οι που σας επηρέασαν περισσότερο;
Μπάντες όπως οι Friendly Fires, Little Comets και οι Miami Horror μας επηρέασαν πολύ. Είχαμε όμως και πιό ηλεκτρονικές επιρροές από τους Oni Ahyun, Caribou και τους FKJ.Ακόμη όμως έχουμε πάρει πολλά πράγματα και από καλλιτέχνες σαν τον George Benson και τον Steely Dan.


Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε πως alternative ήχοι εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο με γρήγορους ρυθμούς .Πως πιστεύετε ότι το κοινό ανταποκρίνεται στην δική σας μουσική;
Ελπίζουμε πως τους αρέσει! Αλλά για να πούμε την αλήθεια δεν γνωρίζουμε…Για το μόνο που μπορούμε να μιλήσουμε με σιγουριά είναι η αγάπη που παίρνουμε από το κοινό! Είναι τόσο όμορφο να βλέπουμε ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά με την μουσική μας και αυτό το πράγμα είναι που μας εμπνέει περισσότερο από όλα!

Εάν η μουσική σας ήταν ένα συναίσθημα ποιο πιστεύετε πως θα ήταν και γιατί;
Μάλλον θα ήταν το συναίσθημα χαράς που νιώθεις κάθε Παρασκευή, όπως δηλαδή όλοι μας νιώθαμε κάθε Παρασκευή μόλις τελείωνε το σχολείο….Ζούσαμε περιμένοντας αυτό το χαρούμενο συναίσθημα και για αυτό θέλουμε να είμαστε σίγουροι πως και η μουσική μας θα κάνει τον ακροατή να νιώθει έτσι!

Κατάγεστε από μία χώρα η οποία έχει αφήσει ένα τεράστιο στίγμα στην παγκόσμια μουσική ιστορία .Γνωρίζοντας λοιπόν πως το επίπεδο πλέον, είναι αρκετά υψηλό, πιστεύεται πως είναι δύσκολο να φτάσετε ψηλά;
Πιστεύουμε πως το γεγονός της έκτασης της μουσικής ιστορίας στην χώρα μας, μας εμπνέει ακόμα περισσότερο και μας ωθεί στο να θέλουμε συνεχώς να γράφουμε περισσότερο έτσι ώστε να γίνουμε κάτι περισσότερο. Δεν μας απασχολεί αυτό που κάποιοι ονομάζουν ανταγωνισμό, γιατί θέλουμε να κάνουμε κάτι δικό μας. Ακόμη είναι πολύ όμορφο να βλέπεις πόσο ταλέντο υπάρχει, και είμαστε ευγνώμονες που έχουμε συνεργαστεί και γνωρίσει τόσους ανθρώπους που μας ενέπνευσαν!

Πιστεύεται πως το ραδιόφωνο είναι ακόμα μία καλή ευκαιρία για μπάντες και καλλιτέχνες να ακουστούν σε όλο τον κόσμο;
Φυσικά και είναι! Ο κόσμος του ραδιοφώνου είναι μία τεράστια ευκαιρία για να προωθήσεις την μουσική σου και να κερδίσεις κοινό. Είμαστε πολύ ευγνώμονες που dj και ραδιοφωνικοί παραγωγοί μας στηρίζουν!


Πότε θα μπορέσουμε να δούμε κάτι καινούριο από εσάς;
Εδώ και μία εβδομάδα βρισκόμαστε στο Manchester για να ηχογραφήσουμε και με μεγάλη μας χαρά θα έχουμε καινούριο υλικό πολύ σύντομα.

Και για το τέλος…Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Έχουμε κάποια πολύ συναρπαστικά πράγματα για το μέλλον, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε κάτι γιατί θα χαλάσει η έκπληξη! Stay tuned for more!

Σας ευχαριστώ πολύ!
Εμείς σε ευχαριστούμε!


Εμείς ξεχωρίσαμε τους LISBON, ελπίζουμε να αρέσουν και σε εσάς!

 Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους LISBON:
On Facebook: Lisbon
On Youtube: LISBON


Επιμέλεια συνέντευξης: Βάσια Ρωμαίου, εκπομπή Music is the new Black
Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο των LISBON

Interview με τους OTHERKIN

      Τέσσερις Ιρλανδοί αποφάσισαν να κάνουν μια μπάντα και να μας ξεσηκώσουν, όπως μόνο αυτοί ξέρουν! 

Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να κάνουμε αυτή την συνέντευξη! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν! 

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά…. Ποιος είχε την ιδέα των OTHERKIN; 

Οι τρείς από εμάς, έμεναν μαζί για ένα καλοκαίρι στο Τορόντο και αυτό που μας ένωνε ήταν το ότι παίζαμε συνεχώς ακουστική κιθάρα. Τότε μας ήρθε η ιδέα να ξεκινήσουμε μια μπάντα όταν θα πηγαίναμε πίσω στην Ιρλανδία όπου και γνωρίσαμε τον Rob (ντραμς), μόλις φθάσαμε. 

Τι σας οδήγησε στην επιλογή του συγκεκριμένου ονόματος για το συγκρότημά σας; 

Ο Wynnie (κιθάρα) είχε την ιδέα όταν το είδε κάπου στο Ίντερνετ και πίστευε ότι είναι ωραίο .Όλοι συμφωνήσαμε, και αποφασίσαμε να το καθιερώσουμε! Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα ανακαλύψαμε την σημασία της λέξης…. 

Ακούγοντας την μουσική σας είναι λίγο δύσκολο να προσδιορίσω ένα είδος…Πως θα περιγράφατε  και τι σας οδήγησε στο να παίζετε αυτό το είδος μουσικής; 

Κατατάσσουμε  την μουσική μας στην Grudgepop ,δυνατές κιθάρες με ένα γλυκό τελείωμα! Δεν ξεκινήσαμε με αυτό το είδος αλλά καταλήξαμε σε αυτό, πειραματιστήκαμε με διάφορους ήχους στο παρελθόν και καταλάβαμε ότι κλίνουμε προς αυτό το είδος που όλοι μας συνηθίζαμε να ακούμε. 


Υποθέτω πως η ίδια η μουσική είναι η κύρια έμπνευση για έναν καλλιτέχνη….Ποιοι/ά καλλιτέχνες/συγκροτήματα έχουν εμπνεύσει εσάς; 

Ακούμε τα πάντα, από μουσική που είναι παρόμοια με την δική μας μέχρι Hip Hop και ηλεκτρονική. Αγαπημένες μπάντες όλων που μας έχουν εμπνεύσει είναι οι Clash, οι Ramones  και οι FIDLAR. 

Ακόμη όμως και οι συνεργασίες που προκύπτουν στην πορεία μιας μπάντας την επηρεάζουν! Εσάς ποιος/οι σας επηρέασαν και γιατί; 

Κατά κύριο λόγο οι άνθρωποι που μας καθοδήγησαν. Μας έκαναν πιο ώριμους όσον αφορά την επαγγελματική δουλειά στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Χωρίς την καθοδήγηση τους θα ήμασταν ακόμη αφελείς. 

Βλέπουμε ότι τα live σας γίνονται και πιο επιτυχημένα! Πώς πιστεύετε ότι ανταποκρίνεται το κοινό στην μουσική σας; 

Πιστεύουμε πως βρίσκουν κάτι διασκεδαστικό στο άκουσμα της μουσικής μας. Θα μας άρεσε η μουσική μας ,να ήταν soundtrack κάπου που ο κόσμος θα περνούσε καλά και θα χανόνταν σε αυτήν. 

Οι περισσότεροι σας γνώρισαν μέσω του διαδικτύου, πιστεύετε όμως πως το ραδιόφωνο είναι ακόμα μία καλή ευκαιρία για μπάντες και καλλιτέχνες να προωθήσουν την μουσική τους σε όλο τον κόσμο; 

Φυσικά! Το ραδιόφωνο ίσως είναι ακόμα το πιο σημαντικό μέσο για την επιτυχία μιας μπάντας ή ενός καλλιτέχνη, και η δύναμή του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Ακούγοντας την μουσική σας δεν είναι εύκολο να καταλάβω ποιο συναίσθημα κυριαρχεί….Εάν λοιπόν,  η μουσική σας ήταν ένα συναίσθημα, ποιο θα ήταν και γιατί; 

Θα ήταν αυτό το συναίσθημα που νιώθεις όταν έχεις πιεί δύο ή τρείς μπύρες και αρχίζει να σε χτυπάει .Το αλκοόλ δρα σαν ξεσηκωτικό, κάπως έτσι λειτουργούμε κι εμείς. 

 

Τον τελευταίο καιρό σας βλέπουμε αρκετά ενεργούς! Πότε θα μπορέσουμε να δούμε κάποια καινούργια δουλειά από εσάς; 

Έχουμε μπεί ήδη στο στούντιο και ελπίζουμε να έχουμε υλικό το συντομότερο δυνατόν. Stay tuned! 

Ποια είναι τα πλάνα σας για το μέλλον; 

Όλοι πιστεύουμε πολύ σε αυτή την μπάντα και θα παλέψουμε μέχρι τέλους! Θα συνεχίσουμε να γράφουμε μουσική και να κάνουμε tour  έτσι ώστε να έρθει πιο κοντά ο κόσμος με την μουσική μας. Αυτή την περίοδο είμαστε ήδη πολύ απασχολημένοι και σκοπεύουμε στο μέλλον να είμαστε ακόμα περισσότερο! 

Σας ευχαριστώ πολύ! 

Εμείς σε ευχαριστούμε!

Εμείς ξεχωρίσαμε τους OTHERKIN, ελπίζουμε να αρέσουν και σε εσάς!

 Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους OTHERKIN:
On Facebook: OTHERKIN
On Youtube: OTHERKIN OK


Επιμέλεια συνέντευξης: Βάσια Ρωμαίου, εκπομπή Music is the new Black
Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο των OTHERKIN

Interview με τους Despite Everything

Despite-Everything-band-pic-1

Η πρώτη μας συνάντηση με τους Despite Everything επί σκηνής, ήταν λίγο μετά την κυκλοφορία της τότε τελευταία τους δουλειά “The Dawn Chorus” και ενώ είχαν ήδη καταφέρει αξιόλογα πράγματα στο punk rock στερέωμα, πολλές συνεργασίες, μεγάλες περιοδείες και ένα όνομα στο χώρο της μουσικής που πολλοί θα το ζήλευαν. Ερχόμαστε τώρα στο σήμερα, και περίπου δύο χρόνια μετά από εκείνη τη μουσική γνωριμία. Η μπάντα πλέον είναι έτοιμη να μας γνωρίσει μέσα στο επόμενο διάστημα το καινούργιο της album με τίτλο “Trails” και τα Ιωάννινα βρίσκονται σε αναμονή, τόσο γι αυτό, όσο και για την άφιξη τους μέσα στον Απρίλιο στα πλαίσια της εαρινής περιοδείας τους με τους Gnarwolves.

Με αφορμή όλα τα παραπάνω λοιπόν, συζητήσαμε μαζί τους και σκεφτήκαμε πως όλα όσα μας είπαν θα θέλατε να τα ξέρετε και εσείς. Οπότε γιατί να σας το στερήσουμε;

– Θα ξεκινήσουμε με μία ερώτηση αναγκαίο κακό, άκρως βαρετή, που όμως χαρακτηρίζεται σημαντική γιατί έτσι συστήνεστε στον κόσμο. Εμείς, θα προσπαθήσουμε να σας την «λανσάρουμε» λίγο διαφορετικά και έτσι σας λέμε :  Περιγράψτε μας με 10 λέξεις τους Despite Everything.

– 8 λέξεις είναι αρκετές.. Ιf you are going through hell, keep going.

– Πρόσφατα ανακοινώσατε μέσα από την επίσημη σελίδα σας ότι η μπάντα πέρασε σε μία νέα φάση. Έχετε πάρει νέα μορφή, καθώς ο Billy αποχώρησε και τη θέση του πήρε ένας άνθρωπος που το ευρύ κοινό τον έχει συνηθίσει πίσω από τα ντραμς, να δίνει την ψυχή του σε κάθε live των Vodka Juniors. Μεγάλη έκπληξη για όλους μας λοιπόν, να αφήνει τις μπαγκέτες του και να πιάνει την κιθάρα των Despite Everything. Τί σας έκανε να ζητήσετε από τον Ορέστη να ολοκληρώσει την παρέα σας;

– Η επιλογή μας δεν ήτανε προμελετημένη αλλά ήρθε κάπως φυσικά. Ο Ορέστης είναι από τους ανθρώπους που μας στηρίξανε από την πρώτη μέρα και ένας από τους παλαιότερους φίλους μας. Έτσι όταν έφτασε η στιγμή να βρούμε ποιος θα καθίσει στην άλλη πλευρά της σκηνής και θα ριφάρει η απόφαση ήτανε απλή. Μπορεί να τον έχετε συνηθίσει σαν ντράμερ, αλλά ο Ορέστης είναι ένας στρατιώτης του πενταγράμμου. Ζει και αναπνέει μουσική και αυτό είναι από τα μεγαλύτερα plus για εμάς.

– Η τελευταία σας δουλειά, το “The Dawn Chorus” , ήταν άκρως επιτυχημένη. Απ ότι μάθαμε όμως, αυτή την εποχή είστε και πάλι πίσω στο στούντιο για την ηχογράφηση νέων κομματιών.  Τί σας ώθησε ώστε να ξεκινήσει η δημιουργία νέου υλικού; Τώρα που έχετε πάρει νέα δομή, άρα δέχεστε και νέες επιρροές, θα υπάρξουν διαφορές σε σύγκριση με τις προηγούμενες δουλειές σας;

– Μετά την κυκλοφορία του “The Dawn Chorus” περάσαμε μια τριετία να παίζουμε όλα αυτά τα κομμάτια ξανά και ξανά! Περιοδεύσαμε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη / Βαλκάνια, ανατολική ακτή της Αμερικής και Ισραήλ. Σε αυτά τα τρία χρόνια δουλεύαμε καινούρια κομμάτια και στο πίσω μέρος του κεφαλιού υπήρχε η ιδέα για τον επόμενο δίσκο. Μέσα στον τελευταίο χρόνο που δεν περιοδεύσαμε καθόλου βάλαμε κάτω τους κώλους και αρχίσαμε να δίνουμε μια τελειωτική μορφή στα κομμάτια που δουλεύαμε τόσο καιρό ώστε να γίνουνε δίσκος. Πάντα υπάρχουνε διαφορές σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές μας. Πάρε σαν παράδειγμα τα πρώτα 7’’ και τους μεταγενέστερους δίσκους. Η μουσική δεν πρέπει να μένει στάσιμη.. πρέπει να εξελίσσεται και να παίρνει νέες μορφές ή τουλάχιστον αυτή είναι η ταπεινή μας γνώμη.

despite everything

– Εμείς είμαστε απλές φοιτήτριες και συχνά νιώθουμε το άγχος και την έντονη πίεση, όταν πρέπει να προλάβουμε μέσα σ ένα 24ωρο πολλά πράγματα μαζί. Κι όμως,  βλέπουμε εσάς που πέρα από το χρόνο που θα αφιερώσετε στις προσωπικές σας ζωές, έχετε να ασχοληθείτε παράλληλα με τις δουλειές σας και με πολλά άλλα μουσικά projects. Θέλετε να μας πείτε πώς στ αλήθεια τα καταφέρνετε όλα αυτά; Πώς διατηρείτε τις ισορροπίες;

– Λιγοστός ύπνος, υπερκινητικότητα, αγάπη για την μουσική είναι οι κινητήριοι παράγοντες. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά η ανταμοιβή μας είναι ότι ταξιδεύουμε κάνοντας αυτό που αγαπάμε. Μας έχουνε βοηθήσει πολλοί άνθρωποι που αν αρχίζαμε να τους απαριθμούσαμε τότε αυτή η συνέντευξη θα ήτανε λίστα! Είναι απλά τα πράγματα.. δίνεις κάτι για να πάρεις κάτι πίσω και πίστεψε μας τα χαμόγελα, ο κόσμος που πιστεύει σε αυτό που κάνουμε είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που θα μπορούσαμε να ζητήσουμε.

– Και μιας που μιλήσαμε για πολλές διαφορετικές ενασχολήσεις, ας σταθούμε λίγο στο κομμάτι της DIY αισθητικής που θα έλεγε κανείς πως χαρακτηρίζει αυτήν την μπάντα. Βλέπουμε συχνά δηλαδή πώς κάθε σας δουλειά θα περάσει από τα ίδια σας τα χέρια. Για παράδειγμα τα design των merch, τα poster των tour κλπ. Γιατί είναι τόσο σημαντικό να ασχολείστε μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια εσείς; Τί είναι αυτό που σας κάνει να λειτουργείτε υπό αυτήν τη φιλοσοφία;

– Έτσι μάθαμε. Πάντα κάναμε όλο αυτό το κομμάτι μόνοι μας. Είναι ουσιαστικά άλλη μια πινελιά στον πίνακα που συνθέτουμε εδώ και χρόνια. Όλα τα πόστερ, το merch, τα εξώφυλλα και το εικαστικό είναι η ταυτότητα πίσω από την μουσική. Δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε αλλιώς. Πες το D.I.Y. ή όπως αλλιώς θες..

– Όπως καθετί σ αυτή τη ζωή κάνει ένα κύκλο, το ίδιο φανταζόμαστε πως θα ισχύει και για ένα μουσικό ταξίδι. Έχοντας πλέον στο «βιογραφικό» σας διαφορετικές εμπειρίες απ ότι όταν ήσασταν 20 και βλέποντας πως καθώς η ζωή προχωράει, πιθανόν να αλλάζουν και οι προτεραιότητες των ανθρώπων, πότε θα λέγατε πώς μία μπάντα ήρθε η ώρα να κλείσει οριστικά τον κύκλο της;

– Μια μπάντα κλείνει τον κύκλο της όταν δεν έχει κάτι να προσφέρει. Οι προτεραιότητες αλλάζουνε όπως και οι άνθρωποι, αυτό δεν είναι κακό. Όταν όμως μεγαλώνεις με αυτό το πράγμα που λέγεται μουσική γίνεται δύσκολο να το παρεμερήσεις. Είναι η ψυχοθεραπεία σου, ο λόγος που σε κάνει να αφήνεις ανθρώπους και ρουτίνα πίσω όπως επίσης και ανταμοιβή σου.

– Και ας πιάσουμε λίγο τώρα το κομμάτι της επερχόμενης συνεργασίας σας με τους Gnarwolves, στα πλαίσια του Spring Tour ’16. Έχετε ήδη αρκετές εμπειρίες από μεγάλες περιοδείες, καθώς και πολλές συνεργασίες με άλλες μπάντες. Βάση όλου του ιστορικόυ, τι προσδοκίες έχετε γι αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει αυτήν την άνοιξη;

– Χμμ.. Θα περιοδεύουμε με μια πολύ καλή μπάντα και το μόνο που θέλουμε είναι να τους δείξουμε τον κόσμο που υπάρχει στα Βαλκάνια που διψάει για μουσική και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από την υπόλοιπη Ευρώπη. Οι προσδοκίες μας είναι ένα ζεστό πιάτο φαΐ όπως επίσης και καλός καιρός. Όλα τα άλλα τα έχουμε…

Despite-Everything-band-pic-2

– Φτάνουμε στο τέλος λοιπόν και θέλουμε να κλείσουμε κάπως πιο «εναλλακτικά». Έχοντας ταξιδέψει αρκετά στη ζωή σας, θα κουβαλάτε σίγουρα πολλές εμπειρίες, άρα και πολλές αναμνήσεις. Για πείτε μας λοιπόν, ποιος ήταν ο «καφές» που κάποτε ήπιατε και δεν θα ξεχάσετε ποτέ;

– Κάθε καφές που ετοιμάζετε από τον εκάστοτε φίλο που μας φιλοξένησε στις 6 το πρωί πριν ξεκινήσουμε για το επόμενο λάιβ είναι ξεχωριστός. Δεν θα ξεχάσουμε όμως ποτέ το διπλό εσπρέσσο που ήπιαμε κάποτε στην πρώτη περιοδεία δύο από εμάς μην έχοντας πιει ποτέ espresso λίγα λεπτά πριν παίξουμε κάπου στην Γαλλία. Ιδρώτας, ρίγη και coffee buzz σε όλο του το μεγαλείο. Πρέπει να παίξαμε 40bpm πιο γρήγορα σε εκείνο το λάιβ και να είχαμε την μικρότερη playlist όλων των εποχών.

Μόλις πήρατε μία μικρή γεύση για το ποιοι είναι οι Despite Everything. Εμείς τους ευχαριστούμε για τη συνέντευξη που μας παραχώρησαν και δίνουμε ραντεβού, μαζί τους και μαζί σας, στις 14.04 στις εστίες της Δόμπολης !!
https://www.facebook.com/events/232728793731213/ 

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Despite Everything :

www.despiteeverything.net

https://despiteeverything.bandcamp.com/

https://www.youtube.com/user/despitethethunder

Επιμέλεια συνέντευξης : Γεωργία Καμίδου και Κική Παπαδαμιανού, εκπομπή “Whiskey & the Rain” ( https://www.facebook.com/Whiskeyandtherain.raspistation?fref=ts )

Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο των Despite Everything

Interview με τον Ιωάννη Γουδέλη

 

Οι δρόμοι του Λος Άντζελες μυρίζουν Ελλάδα με τις μουσικές του Ιωάννη Γουδέλη!
Τον συναντήσαμε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Κέρκυρα, και είχαμε την τιμή να μας μιλήσει για την δουλειά του!

12421417_10205694330147352_156301741_n

-Μεγαλώνοντας στο νησί της μουσικής από πολύ νωρίς ξεκίνησες τις σπουδές στην μουσική! Σε νεαρή ηλικία όμως μετανάστευσες στην Αμερική. Θα ήθελα να μου πεις πως ξεκίνησαν οι μουσικές σπουδές σου εκεί και πώς βρέθηκες στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.
Ο πρώτος μου σταθμός στην Αμερική ήταν η πολιτεία της Αριζόνα και το Arizona State University, πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Αριζόνα. Εκεί είχα την τιμή να σπουδάσω με υποτροφία και τελείωσα με πτυχίο μουσικής και τεχνών με εστίαση στη μουσική τζαζ. Στο UCLA, πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Λος Άντζελες σπούδασα μουσική για κινηματογράφο. Πάντα μου άρεσε η μουσική κινηματογράφου και αυτός ήταν ο λόγος που έμεινα στο Λος Άντζελες για πέντε χρονιά. Μέσα σε αυτό το διάστημα μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω σε αυτόν τον τομέα και έτσι να διευρύνω τις γνώσεις μου για την κινηματογραφική μουσική.
-Έχοντας επιρροές από πολλές και διαφορετικές μουσικές ,ποιος/ποιοι καλλιτέχνες αποτελούν κύρια έμπνευση στην δουλειά σου;
Όλοι οι καλλιτέχνες που έχω ακούσει έργα τους , καθώς επίσης και οι καλλιτεχνείς που είχα την τύχη να συνεργαστώ μέχρι σήμερα με έχουν επηρεάσει σε μικρο η μεγάλο βαθμό. Είναι πολλοί για να τους αναφέρω όλους άλλα αν θα έπρεπε να διαλέξω τρεις, θα έλεγα: J.S. Bach, Μάνος Χατζιδάκις και Keith Jarrett.
-Έχεις συνεργαστεί με πολλούς πετυχημένους καλλιτέχνες στην Αμερική .Ποιος πιστεύεις πως σε έχει στιγματίσει-επηρεάσει και γιατί;
Από τον καθένα πήρα και κάτι όμορφο, εποικοδομητικό. Είχα την τύχη να μοιραστώ το stage με τον Stevie Wonder τον οποίο θαυμάζω από παιδί και αυτό ήταν μοναδικό συναίσθημα και θα το κουβαλάω μαζί μου για μια ζωή.
 -Είσαι όμως και ένας εξαιρετικός  τζαζίστας!Ποιο είναι το αγαπημένο  σου είδος μουσικής και πως  πιστεύεις ότι αυτό επηρεάζει την  δουλειά σου;
Σε ευχαριστώ, working on it! Είναι  πολλά τα είδη μουσικής που αγαπώ  και επηρεάζουν τη δουλειά μου. Η  κλασσική μουσική, η τζαζ, η  ελληνική μουσική βεβαίως, η λάτιν και όλες οι μουσικές του κόσμου γενικότερα. Ο μεγάλος μουσικός σύνθετης της τζαζ Duke Ellington έλεγε ότι υπάρχουν μόνο δυο είδη μουσικής, η καλή και η κακή μουσική. Η τζαζ είναι μουσική αυτοσχεδιαστική και αυτό με ελκύει σαν καλλιτέχνη άλλα και σαν άνθρωπο γενικότερα γιατί η μουσική είναι τρόπος ζωής για μένα. Όπως πρέπει πολλές φόρες να αυτοσχεδιάζεις στη ζωή, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη μουσική. Θα έλεγα λοιπόν, ότι η αυτοσχεδιαστική μουσική είναι μια πρόκληση που με βοηθά να προχωρήσω παρακάτω.
-Στις μέρες μας το είδος με το οποίο ασχολείσαι δεν είναι τόσο διαδεδομένο όσο στην εποχή του Χατζιδάκι/Θεοδωράκη.Πού νομίζεις πως οφείλεται αυτό και τι σε κάνει να επιμένεις σε αυτό το είδος μουσικής
Η μουσική είναι κάλεσμα. Όταν ψαχτείς μέσα σου βαθιά και βγει κάτι και σου μιλήσει αυτό τότε είναι η αλήθεια. Εμείς σαν καλλιτέχνες έχουμε υποχρέωση να μείνουμε αληθινοί σε αυτό το κάλεσμα και να το υπηρετήσουμε μέσω της τέχνης, και στην συγκεκριμένη περίπτωση μέσω της μουσικής είτε αυτοσχεδιαστικά, είτε συνθετικά. Όσο πιο πολλές εμπειρίες έχεις στη ζωή, άλλα και γνώσεις πάνω στην μουσικής, τόσο πιο αληθινά και πλούσια μπορείς να εκφραστείς. Προσωπικά προσπαθώ να υπηρετώ αυτό το μοντέλο. Θέλω να πιστεύω ότι ο Μάνος, ο Μίκης, ο Τσιτσάνης, άλλα και πόλλοι άλλοι μεγάλοι Έλληνες και μη σύνθετες, υπηρετούσαν το ίδιο σχεδόν μοντέλο, να είναι αληθινοί με το μέσα τους εκφράζοντας την αλήθεια.
goudelis-3
 -Τι θα ήθελες να εκφράσεις μέσα από την μουσική  σου;
Την αλήθεια, την αγάπη, τον πόνο, την χαρά, τη λύπη,  το γέλιο, τη νοσταλγία και πολλά άλλα που δεν  μπορούν να γίνουν λέξεις, μόνο μουσική.
 -Πιστεύεις πως η ορχηστρική μουσική έχει  μεγαλύτερη απήχηση στο εξωτερικό από ότι στην  Ελλάδα και πού πιστεύεις πως οφείλεται αυτό;
Ίσως να οφείλεται στην ιστορία μας, στην κουλτούρα  μας και στην παιδεία μας χωρίς να είμαι και απολυτά σίγουρος για αυτό. Θα πρέπει να κάνω έρευνα πριν απαντήσω.
-Πώς αντιμετοπίζουν οι Αμερικάνοι/ελληνοαμερικάνοι τους Έλληνες καλλιτέχνες;
Με ζεστασιά και αγάπη θα έλεγα, αλλά και ανάλογα με την παιδεία και τα ακούσματα του καθενός.

-Ποιες θα είναι οι επόμενες δουλειές σου;
Στο προσεχώς μέλλον ετοιμάζω μια δουλειά με προσωπικές μου συνθέσεις για κοντραμπάσο, τύμπανα και πιάνο και στα πιο μελλοντικά σχέδια μια δουλειά με συμφωνική μουσική.
-Σε ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι καλή τύχη!
Εγώ σε ευχαριστώ!
goudelis-2


Ελπίζουμε να αρέσει και σε εσάς η μουσική του Ιωάννη Γουδέλη!
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Ιωάννη Γουδέλη,
On Facebook:Yanni Goudelis
On Youtube:Ioannis Goudelis
Επιμέλεια συνέντευξης: Βάσια Ρωμαίου, εκπομπή Music is the new Black
Πηγή φωτογραφικού υλικού : Φωτογραφικό αρχείο Ιωάννη Γουδέλη